Вторник, 24.10.2017, 01:15
| RSS
Главная
Меню сайта
Календарь новостей
«  Май 2011  »
ПнВтСрЧтПтСбВс
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031
Поиск
Друзья сайта
Статистика
Фонд ім. Льва Сапегі
Главная » 2011 » Май » 10 » «Прэжде чэм фатаграфіраваць, нужна была спрасіць у меня»
«Прэжде чэм фатаграфіраваць, нужна была спрасіць у меня»
10:45
6 мая ехаў праз вёску Вянюціна Докшыцкага раёна ды пабачыў, як там закопваюць падмуркі разбураных хат. Тэма актуальная, бо ілюструе заняпад і выміранне вялікай колькасці сельскіх паселішчаў па ўсёй Беларусі.

Спыняюся, фатаграфую ды вырашаю напісаць матэрыял для сайту Westki.info і незалежнай газеты «Вольнае Глыбокае».

Тэлефаную ў Сітцаўскі сельсавет, каб даведацца, колькі чалавек жыве ў Вянюціне. Слухаўку здымае жанчына. Верагодна, старшыня. Прадстаўляюся, задаю пытанне. «А почему вы не спросілі ў меня, прэжде чэм фатаграфіраваць?» Ад нечаканасці не ведаю, што аказаць. Чаму я павінен пытацца ў гэтай жанчыны дазволу? Я, што, яе падворак сфатаграфаваў? «Прэжде, чэм фатаграфіраваць, нужна была спрасіць у меня. Разгаварываць с вамі я не буду». Сельсавет — вотчына старшыні? Колькасць насельніцтва вёскі — дзяржаўная таямніца?

Наша Ніва
Просмотров: 614 | Добавил: sapieha
Конструктор сайтов - uCozCopyright NGO "Lev Sapieha Foundation" © 2017